Afgelopen zaterdag kregen we, tijdens GroenLinks in de versnelling (de aftrap van de campagne van GroenLinks), een stapel post-it blokjes in onze handen gedrukt. De post-it’s zijn voorbedrukt met het logo van de campagne, en de tekst ’22 november, GroenLinks stemmen’. De opdracht: gaat heen en plakt!

Deze oproep tot subtiel wildplakken heb ik natuurlijk meteen ter harte genomen, en ik ben dan ook flink aan het plakken gegaan. Eerst nog wat schuchter, om me heen kijkend, “ziet niemand het?”. Maar naarmate de ervaring vorderde, en de techniek zich in mijn vingers nestelde, maakte me dat niet zoveel meer uit. Den Haag centraal is mijn voornaamste doelwit, dat vormt namelijk mijn oprijlaan dus als ik de deur uit ga kom ik eigenlijk altijd wel op of door het station.

Ik voel me er ook heerlijk stout bij. Vooral vandaag, tijdens een congres over ‘security: kansen voor Nederland’ (waarover later meer). Allemaal hoge piefen van defensie, Thom de Graaf als dagvoorzitter, TNO, Clingendael, en dat soort types (ik val een beetje uit de toon met mijn t-shirt van bezwaarplicht.nl). Uiteraard ook hier plakken. Het voelt weer helemaal stout als vroeger, toen we als middelbare scholieren een illegaal alternatief schoolkrantje vol recalcitrante en opruiende verhalen verspreiden.. Stiekem een briefje op de wc. Bij het weglopen van de lunchtafel een briefje in het midden. Natuurlijk de draaideur bij de ingang niet overslaan. Ik voel me heerlijk stout! GroenLinks, plakken maar!

De KNAW, Koninklijke Nederlandse Academie voor de Wetenschappen, daar had ik altijd het beeld van zeer geleerde professoren, oude mannen in pak met stropdas, in een prijzig grachtenpand van. Vandaag was ik in het grachtenpand aan de Kloveniersburgwal (in Amsterdam dus) voor de launch van de Virtual Knowledge Studio (VKS).

Mijn beeld van stoffige mannetjes bleek ongegrond. Dat is ook wat de directeur van de KNAW, prof. dr. Frits van Oostrom, in zijn speech aangaf. De VKS is een bureau (het virtuele aan het geheel heb ik nog niet kunnen ontdekken), dat zich vooral bezig gaat houden met het vormen van netwerken tussen ICT experts en sociale wetenschappers. Geen IT helpdesk, maar een bruggenbouwer tussen de mensen die de IT infrastructuur ontwerpen en de mensen die deze gebruiken in hun onderzoek in de humanitaire wetenschappen.

Voorafgaand aan de speech, en de officiele openingshandeling, eerst nog een introductie, een paneldiscussie en een aantal ‘research galleries’. Allemaal rond de drie themas van het VKS: virtual ethnology, simulation en archiving. Jaja, laat u zeker niet misleiden door de N in KNAW, de wetenschappelijke gemeenschap in Nederland bestaat voor een groot deel uit allochtonen!

Een van die allochtonen is Richard Rogers, afkomstig uit de VS maar al meer dan 10 jaar woonachtig in Amsterdam. Met hem werk ik al een tijd samen in het kader van de govcom.org foundation. Hij stond in de research gallery ‘Web Archiving, Communities and Collaboration’. Richard sprak over het internet censorship project, een project dat draait om censuur waarbij bepaalde sites onbereikbaar worden gemaakt door regeringen. Zoals bijvoorbeeld the great firewall of china.

Hoe dan ook, een eindproduct van dit project zal zijn een externe harde schijf, met daarop ‘het gecensureerde internet’. Hierop staan alle sites die geblokkeerd zijn in, bijvoorbeeld, China. De Canadese opdrachtgever, open net initiatives, heeft echter bezwaren. Sommige van de geblokkeerde sites bevatten namelijk zogenaamde hate speech, teksten die haat uitdrukken of aanzetten tot haat en geweld. Blijkbaar is het in Canada verboden dergelijke teksten te verspreiden, en dus is het internet censorship project zelf onderhavig aan censuur!

Wat echter het meest interessant was aan deze research gallery, vond ik zelf de notie van collaboratorium. Om met William Wulf te spreken, “laboratories without walls”. En dit is, volgens mij, waar het VKS om draait: laboratoria creeeren waarin onderzoekers samen werken, tools delen, datasets delen, en zodoende het onderzoek op een hoger plan brengen. Geen competitie, maar samenwerken. Het menselijke intellect gebundeld, om zo tot diepere inzichten te komen.

Maar goed, ik begin te zweven. Terug naar de plenaire zaal. De opening zelf bestond uit het onthullen van een bord in het gebouw waar het VKS gevestigd is. Een webcam was present (het VKS zit namelijk niet in hetzelfde gebouw als waar de happening was), en de beelden werden weer geprojecteerd in de zaal. Tot slot, om te illustreren dat de VKS het geheel op een jazzy manier benaderd, een zeer capabel jazz trio onder leiding van Benjamin Herman. Na het eerste nummer nog een korte excursie naar het onderzoek van Henk-Jan Honing en zijn music cognition group. En toen waren er champagne en hapjes.

Al met al een vermakelijke middag, dat wel. Maar het virtuele ontbreekt nog een beetje in mijn ogen. Ik zal eens kijken of we hier nog wat aan kunnen veranderen, op zijn minst een mailing list lijkt mij!

Na de euforie over het aannemen van mijn motie over open source binnen GroenLinks, ben ik nu druk bezig met het opzetten van een werkgroep die er voor gaat zorgen dat open source binnen GroenLinks wat meer aandacht gaat krijgen.
Niets ten nadele overigens van de mensen die zich al hebben ingezet hiervoor, bijvoorbeeld webmaster Gijs die er voor heeft weten te zorgen dat er inmiddels op het landelijke bureau al met openoffice en firefox wordt gewerkt. Toch blijken nog veel mensen niet op de hoogte te zijn van het hele open source / open standaarden verhaal, getuige de vele microsoft word en powerpoint documenten op de site.
Vandaar dus de werkgroep (in oprichting). Om interne voorlichting te gaan geven (preken voor eigen parochie is in dit geval hard nodig!), om te kijken hoe we uitvoering kunnen gaan geven aan de ambitie uit het verkiezingsprogramma om de publieke sector op open source te laten draaien, en om GroenLinks neer te zetten als de open source partij van Nederland.
Meer informatie over de werkgroep is te vinden op de site van GroenLinks, daar is ook de aankondiging van onze eerste bijeenkomst te vinden. Er hebben zich al een aantal zeer enthousiaste leden gemeld, maar we zitten nog lang niet vol!

Wat een opschudding ineens, over de Noord-Koreaanse atoomproef. Men doet net alsof het een grote verassing is! En dat terwijl iedereen het al tijden zag aankomen. Overigens heb ik nog geen bevestiging gezien van seismologen, die speciaal voor dit doel een heel netwerk van waarnemingsstations aan elkaar hebben gekoppeld om de signatuur van kernproeven in trillingen in de aarde te detecteren.

Hoe dan ook, waar ik mij steeds weer over verbaas is de hypocriete manier waarop de verenigde staten in dit onderwerp staat. Zelf grote voorraden met  kernwapens hebben (en ook niet bang zijn om ze te gebruiken), maar intussen boos worden als iemand anders ze heeft. Wat een arrogantie! Natuurlijk, Noord-Korea staat dan te boek als ‘gevaarlijk’ land, met een maffe dictator. Maar voor de geestelijke gezondheid van Bush c.s. sta ik persoonlijk ook niet in.

Het is ook erg on-amerikaans, om zo te redeneren. Immers, als motivatie achter het grote wapenbezit (het grondwettelijk recht om een wapen te bezitten) in de vs wordt nogal eens genoemd dat criminelen immers altijd wel aan wapens komen, en het dus niet meer dan logisch is dat de burger ook pistolen moet kunnen bezitten om zichzelf en zijn gezin te verdedigen.

Vindt je het dan vreemd dat een klein land ergens in Azie, geconfronteerd met een op hol geslagen supermacht die duizenden kernwapens bezit, en met Hiroshima nog vers in het geheugen, zichzelf ook wil verdedigen tegen de criminelen? Zo bezien mag de westerse wereld, en de vs in het bijzonder, het zichzelf dus verwijten dat Noord-Korea graag kernwapens wil. Het klinkt als een cliche, maar “verbeter de wereld, begin bij jezelf!”.