Lijkt me duidelijk zo. We stonden vanochtend voor de aandeelhoudersvergadering van Nuon, een van de bedrijven die een nieuwe kolencentrale wil bouwen. Helemaal uit de tijd natuurlijk, maar de directeur van nuon ziet dat niet zo. Immers, de kolen van nuon zijn heel erg schoon! Ja, natuurlijk, schone kolen. De marketingafdeling kwam ook nog even langs om aanmeldformulieren voor natuurstroom uit te delen. Slim, dat wel. Maar of de mensen daar nou zo happig op waren??

Naast de Worst EU Lobbying award wordt 4 december a.s. ook uitgereikt de Wordt EU Greenwash award, voor de instelling of persoon die het meest misleidend zijn over de werkelijke ecologische impact van hun bedrijfsvoering. In deze categorie zijn de kandidaten Airbus, BAE systems (fabrikant van ‘milieuvriendelijke’ wapens), ExxonMobil, het German Atomic Forum en Shell.

Het hoger beroep vraagt alsnog om maatregelen ter verbetering van de luchtkwaliteit op de Veerkades, door middel van de afsluiting van de Amsterdamse en Stille Veerkade in Den Haag voor vrachtwagens, de afsluiting van de beide Veerkades voor streekbussen en het afsluiten van de afrit van de A12 naar de Prins Clauslaan en de
oprit naar de A12 vanaf het Prins Bernhardstraatviaduct.

Laten we hopen dat de bewoners in dit hoger beroep wel gelijk en eindelijk eens wat lucht krijgen!

Kijkende naar de ondertekenaars van die zwakke parodie (alsjeblieft, laat het parodieren aan David over!) zie ik een aantal bekenden voorbijkomen. Zo zie ik dat de secretaris van de werkgroep oss de lijst heeft ondertekend (liever had ik natuurlijk gehad dat hij dit op persoonlijke titel zou doen, net zoals ik mijn naam niet als voorzitter van diezelfde werkgroep aan dat andere manifest verbind), en andere namen zie ik regelmatig terug op de planeet of in andere GroenLinks settings. Het komt mij voor (mischien zit ik er wel naast hoor), dat het vooral mensen zijn die zich om het linkse gedachtengoed bekommeren.

Dat is op zich prima, ik heb zelf niet zo veel met dat elitaire gewauwel over linkse politiek enzo, daar ben ik simpelweg niet intelligent genoeg voor (mischien ook wel desinteresse). Mij gaat het om groen, als de aarde naar de kloten gaat heb je niets aan vrijheid of geen vrijheid. En de hele liberale koers is nu juist tegengesteld aan zorg om het milieu!

In de laatste nationale verkiezingen was te merken hoe weinig groen GroenLinks eigenlijk is. Milieu was weer helemaal hip, Al Gore stond midden in de belangstelling, maar GroenLinks wist hier niet van te profiteren. In het debat miste groen volledig, het werd ook niet door GroenLinks op de agenda gezet. Welnee, we waren te druk met vrijheid eerlijk delen.

Op zich is dat prima, maar haal dan alsjeblieft het woordje ‘Groen’ uit de naam. Doop de partij om tot ‘LiberaalLinks’ of iets dergelijks. Houdt niet de schijn op dat je om groen geeft. Dan weet ik tenminste waar ik aan toe ben.

Arnoud merkt op Michels weblog nog op dat het verkiezingsprogramma is zoals het is, en dat de koers dus goed ligt. Ik was ook op het congres waar dat programma werd vastgesteld, en kan me herrineren dat het een nogal controversieel verkiezingsprogramma was. Het was helaas beperkt amendeerbaar, het grootste deel van de amendementen was voorafgaand aan het congres door het partijbestuur al met slecht onderbouwde argumenten van tafel geveegd. Beroep hiertegen werd onmogelijk gemaakt. Ik kan me ook herrineren dat een heleboel leden gefrustreerd de zaal verlieten, kreten als ‘na 30 jaar ben ik het zat, ik stop ermee’, ‘wat een stelletje liberalen’ en ‘wat doe ik hier’ uitbrengend. Dus zo vanzelfsprekend vind ik het niet dat het verkiezingsprogramma een goede weergave is van wat GroenLinks er nu van vind.

In reactie op dezelfde post op Michels weblog merkte Michel zelf op ‘de lage peilingen zijn net zo makkelijk toe te wijzen aan dat manifest. Dat is net zo zinnig als die peiligen toe te wijzen aan de koers.’. Ik moet Michel teleurstellen, maar we zitten nog steeds met de causaliteit der dingen. De dalende trend toeschrijven aan iets wat pas ruim na de inzet van die trend heeft plaatsgevonden is hetzelfde als van een gebouw afspringen in de aanname dat zwaartekracht iets is dat alleen invloed op je heeft als je het erkend.

Ik zei het in een eerdere post al: ik ben veroordeeld tot GroenLinks. Er is namelijk geen andere partij die zich inzet voor groen en milieu. Zodra er echter een partij komt die zich daar op richt, zonder allerlei stokpaardjes op het gebied van sociale politiek, dan ben ik een van de eerste leden. En het zou mij verbazen als ik de enige was die zo’n overstap serieus zou overwegen. Begrijp me niet verkeerd, ik ben absoluut een linkse rakker, maar dat gaat veel en veel minder diep dan de groene overtuiging.

Laat ik dan toch eindigen met een paar positieve noten. Zo probeert Lisette de Boer in haar weblog de discussie terug te trekken naar waar het om gaat: de inhoud, dat ga ik met aandacht volgen (ik zit er zelfs aan te denken om even de Klijmij’s en en Vermasten uit mijn persoonlijke planeet te filteren tot het zuurheidsgehalte weer enigszins is gedaald, ik wordt namelijk agressief van denigrerende opmerkingen over mijn persoontje en dat leidt weer tot een spiraal van zure berichtjes, niet productief).

Daarnaast, ik zei het eerder al, terug naar de basis! Gisteren was er weer een plenaire bijeenkomst van onze haagse werkgroep milieu, een werkgroep waar ik me als bestuurslid de afgelopen tijd flink voor heb ingezet. Hoewel het ook hier even mis dreigde te gaan met zuurheid in verband met het Erasmusveld en de volkstuintjes (zuur doen en conflicten zijn nu eenmaal verleidelijk, volgens de Budhisten omdat je dan een vals gevoel van ‘ik leef’ krijgt) ben ik erg blij met deze groep. Een aantal zeer deskundige, geinterreseerde (soms zelfs gepassioneerde) groene heren en dames, die zich samen sterk maken voor het groen in Den Haag. En dat is hard nodig, met de betonsocialisten van het PvdA en de liberalen van de VVD.

Tot slotterdeslot, de evaluatiebijeenkomsten. Binnenkort gaan we samen met Delft en enkele andere afdelingen een bijeenkomst organiseren ter voorbereiding op de ‘officiele’ bijeenkomst in Rotterdam. In voorbereiding daarop weer een lokale bijeenkomst in Den Haag zelf. Daar zal het niet gaan over indianen en elites, maar over inhoud.

(disclaimer: geen van het bovengenoemde dient opgevat te worden als een persoonlijke aanval, graag wil ik met eenieder door een deur blijven gaan)

Helaas lijkt het kappen van de bomen echter een ongewenste bijwerking te hebben: de fijnstofconcentratie neemt alarmerende vormen aan. Waar voorheen nog wel eens een lachend gezichtje op de D66 doekjes-voor-het-bloeden te zien was, staan deze na de kap voortdurend op huilen. De bewoners klagen inmiddels steen-en-been, er wordt zelfs gezegd dat ‘je het stof nu zelfs proeft’. En nee, dit is dus geen 1 april grap.

Het hoger beroep dat de bewoners eerder samen met milieudefensie ingingen loopt nog, maar het lijkt me dat het kappen van de bomen een onwettige actie is geweest daar de fijnstofwaarden flink zijn gestegen. De enige manier om dit op te lossen, lijkt een spoedige afsluiting van de Veerkaden. Ik vrees echter dat we hier van het gerecht of de gemeente heel weinig hoeven te verwachten. Ik sta dan ook klaar voor actie! Als de bewoners besluiten eigenhandig een afsluiting te realiseren (volgens mij hun wettelijk recht) dan ben ik meer dan bereid daar mijn bijdrage aan te leveren!

Het is natuurlijk prachtig dat de banken dit doen, maar ik vrees toch de spreekwoordelijke wolf in schaapskleren. Want hoe leuk die kleinschalige initiatieven ook zijn, hoe zit dat met de grote investeringen? De miljoenen en miljarden deals zeg maar. Zo kennen we ABN-AMRO natuurlijk nog van investeringen in de wapenindustrie, of recenter bijvoorbeeld olie- en gaswinningsprojecten met desastreuze gevolgen voor de natuur. Ook de rabobank stapte nog niet zo lang geleden dik in de wapenhandel.

Mij bekruipt dus het gevoel dat de heren bankvertegenwoordigers tijdens het rondetafelgesprek mooi weer zaten te spelen, terwijl het geld dat hun klanten ze oplevert aan de achterkant gewoon in foute projecten gaat. Het is natuurlijk mooi dat er verandering is, maar wie echt maatschappelijk verantwoord bezig wil zijn moet dus voorlopig nog even niet bij deze banken zijn (maar beter bij ASN of triodos).

Die nieuwe voorzitter werd eergisteren in de Volkskrant nog mooi getypeerd als ‘iemand van stand’, die bij invoering van het vcp ‘een paar kilometer moet omrijden om zijn geliefde traiteur te bereiken’. En zo ontaarde de avond aan het eind in een discussie over welk duur straatje in het Zeeheldenkwartier en omgeving nu al dan niet en in welke richting(en) dan wel zou moeten mogen worden berijden gaan geworden zijn. Over de andere kant van de stad, de omgeving Vaillantlaan/Neherkade zal ik maar zeggen, hoor je niets.

Laat ik dan toch proberen de positieve noot te vinden. De avond draaide om drie varianten van het vcp, die zogezegd zouden zijn voortgekomen uit de eerdere workshop. Inderdaad waren hier en daar elementen uit de workshop te herkennen in de varianten, maar bij voorbaat werden een aantal maatregelen die in die workshop waren geopperd al uitgesloten. Tolheffing bijvoorbeeld, want ‘dat is een landelijk onderwerp’. Jammer, blijkbaar ontbreekt het lef bij dit college om in het belang van de hagenaars eens bij de landelijke politiek aan de bel te trekken. Overigens, dat het door landelijke beleid nu niet mogelijk zou zijn om tol te heffen is geen voldongen feit. Ik ken het dossier niet, maar een der aanwezigen wees er dringend op dat het gewoon kan.

Hoe dan ook, de drie varianten: verleiden, cityring en VCP extra. Om met de eerste te beginnen, verleiden betekent dat de doorgaande automobilist wordt gehinderd met 30 km zones en eenrichtingsverkeer, zodat deze verleid wordt de centrumring te gebruiken waar doorstroming dan ook soepel moet lopen;er wordt verder niets afgesloten zoals in het originele vcp wel gebeurd.

Dan de cityring. Dit komt in feite neer op het desastreuze ‘plan Decker’, een soort van kleinere ring met als onderdeel de Veerkaden en rechtstreeks aangesloten op de Utrechtsebaan. het VCP Extra is eigenlijk gelijk aan het VCP, maar in plaats van het Piet Heinplein als knip in te richten wordt hier eenrichtingsverkeer mogelijk.

Er is uit de discussie nog een soort van mengvariant verleiden&CityRing gekomen, die feitelijk de variant CityRing vervangt (het college wil maar 3 varianten in detail door gaan rekenen). Deze variant lijkt mij bij voorbaat kansloos. Je krijgt dan een centrumring en daarbinnen een ‘CityRing’, waartussen je moeilijk kunt switchen. Volgens mij krijg je dan eindeloos rondrijdende automobilisten op die binnenste ring, die vloeken ‘hoe kom ik nu die stad weer uit’. Maar goed, ik ben verkeerskundige noch psycholoog.

Het belangrijkste vind ik dat er wel gekeken wordt naar het flankerend beleid. Zo werd genoemd het verbeteren van het openbaar vervoer (extra lijnen). De transferia, met als kroon het Malieveld-transferium, aanscherping parkeerbeleid en betere fietsvoorzieningen. Het is te hopen dat hier ook echt werk van wordt gemaakt. Het commentaar van Norder doet echter het ergste vermoeden: er is eigenlijk geen geld voor en dus moeten keuzes worden gemaakt. Ik vermoed dat de makkelijke, goedkope keuzes zullen worden gemaakt (hier en daar een extra fietsenstalling en een paar fietspaden opnieuw asfalteren) en de meer ambitieuze, dure keuzes terzijde worden geschoven.

Over het VCP zelf werd overigens niet zozeer gesproken, er werd namelijk gevraagd naar idee-en om vier kernwaarden van het VCP vorm te geven: luchtkwaliteit, autoluwe binnenstad, doorgaand verkeer de stad uit en verkeer met bestemming centrum goed faciliteren. In allerlei subgroepen werd hierover gediscussieerd. De ambtenaren in het ijspaleis gaan nu rekenen en volgende week gaan we ’s avonds nog een keer kijken wat hier uit is gekomen.

Opvallend was dat er eigenlijk een heleboel overeenstemming was, de scheidslijn tussen voor en tegen verdween en eigenlijk bleek iedereen het behoorlijk met elkaar eens. Enkele punten die er voor mij duidelijk uitspringen, en waar veel steun voor was:

Tolheffing; het Londense model werd door de aanwezigen over het algemeen als goede maatregel gezien. En met een beetje slimme tolheffing kan zo’n maatregel volgens mij ook behoorlijke resultaten behalen. Je kunt hier zelfs selectief in zijn, en bijvoorbeeld doorgaand verkeer zwaar belasten en bestemmingsverkeer niet tot nauwelijks.

Transferia; hier wordt veel van verwacht. Terugkerend hierin was de parkeergarage malieveld, die kan groter en direct aangesloten worden op de Utrechtsebaan. Tevens moeten vanuit die parkeergarage dan shuttle busjes gaan rijden naar de stad (het ‘Groningse model’) en fietsen te huren zijn om zo de binnenstad te verkennen. Maar ook andere lokaties werden genoemd. Om de transferia succesvol te maken dient parkeren in de binnenstad duurder te worden, met uitzondering voor bewoners (hoewel ik zelf vind dat ook bewoners voor een tweede auto flink mogen gaan betalen). Ook moeten deze transferia 24 uur per dag en zeven dagen per week open zijn.

Openbaar vervoer; het openbaar vervoer moet fijnmaziger, frequenter, goedkoper (voor sommige groepen zelfs gratis) en schoner. Dus geen oost-duitse dieselbussen die door de binnenstad denderen, maar kleinere schone busjes (vergelijk de opstapper in Amsterdam, kleine personenbusjes die langs de grachten rijden).

De fiets; fietsen moet als aantrekkelijk alternatief voor de auto functioneren. Dat betekent dus dat fietspaden veilig moeten zijn (vrijliggende fietspaden), dat men op de fiets snel van A naar B kan via speciale kwalitatief hoogwaardige fietsroutes en dat stalling geen probleem is.

Bevoorrading; ook hier transferia, het overslaan van goederen van grote vrachtwagens naar kleinere bestelbusjes. Maar ook de vrachttram voor bijvoorbeeld het grootwinkelbedrijf rond de Grote Marktstraat.

Naast deze lange termijn maatregelen werd er kort gesproken over maatregelen op de korte termijn: het afsluiten van afslag Utrechtse baan naar het prins Bernhard viaduct, herinrichting van de Veerkade gebruiken om te kijken wat afsluiting van deze doorgaande route aan verschuiving teweeg brengt, autoverkeer deels weer via de Grote Martktstraat en last but not least: meer meetpunten voor de luchtkwaliteit en fijnstof in de stad.

Al met al met een positief gevoel weer de koninklijke schouwburg verlaten. De oppositie sprak volgens tv west van ‘een farce’. Ik ben het daar niet mee eens, hoewel de gastenlijst in principe beperkt was tot de insprekers bij de eerste hoorzitting, zag ik dat er een heleboel mensen aanwezig waren die daar niet bij stonden.

Tot slot nog even over de wethouders, naast vervangend wethouder Norder van verkeer (want de VVD heeft nog steeds geen opvolger voor van Woensel weten te vinden) waren ook secondanten Bert van Alphen van welzijn en Henk Kool van economie aanwezig. Die laatste leek het allemaal wat overbodig te vinden, en was erg negatief van toon. Van Alphen hield zich meer op de achtergrond.

Norder begon helaas aan het eind de uitkomsten al bij voorbaat af te zwakken, bijvoorbeeld door tolheffing en zaken met betrekking tot rijkswegen af te doen als iets waar we als Den Haag toch geen invloed op hebben. Volgens mij kun je daar als gemeente best goed invloed op uitoefenen. Kijk bijvoorbeeld naar de tolheffing. Waarom zou Den Haag hier geen koploper in kunnen gaan worden, en samen met de G4 bij de landelijke overheid gaan pleiten voor snelle invoering hiervan. Dat zou van lef getuigen, en ik hoop dat ons gemeentebestuur dit lef inzake de problematiek van de automobiliteit eindelijk eens zal tonen.

Maar ook de bio-brandstof die gemaakt wordt uit bijvoorbeeld palmolie kent zijn prijs. Hele oerwouden moeten wijken voor een monocultuur van palmolie palmen.

Maar de jacht naar het bio-predicaat kent ook zijn sociale gevolgen. Zo las ik in The Register (el reg voor intimi), dat de behoefte aan bio-brandstoffen in met name de verenigde staten zorgen voor een stijging van de prijs van mais in Mexico. En mais maakt nu juist een groot deel uit van het dieet van de gemiddelde Mexicaan. Het eten is dus behoorlijk in prijs gestegen.

Het geeft maar weer aan dat je de problemen alleen maar verschuift door de huidige mate van energieconsumptie anders in te vullen. Echte oplossingen zorgen voor besparingen, daar hoef je geen problemen voor te verplaatsen.