Het is al de hele week Polen week. Niet omdat Polen nu zo’n leuk land is, maar omdat men in Polen nogal, hoe zal ik het zeggen, niet tolerant is ten opzichte van homoseksualiteit. Vandaag stond ik dan ook in Amsterdam op de Dam bij een demonstratie, net zoals in andere steden in Europa werd gedemonstreerd.

Amsterdam, voorheen gay capital van Europa. Tegenwoordig middenmoter als het gaat om tolerantie ten opzichte van homo, lesbo, bi of transsexueel. Zo mocht blijken toen een voorbijlopende allochtoon het nodig meende te vinden om ons ‘kankerhomos’ toe te schreeuwen.

Gelukkig bleef het daar bij. Want in Polen, waar zaterdag de jaarlijkse gay pride is, gooit men er dan nog een baksteen achteraan. Tijdens die gay pride in Polen zullen ook Kathalijne Buitenweg, Joost Lagendijk, Emine Bozkurt, Boris van der Ham, en nog vele anderen meelopen. Enerzijds om de Poolse holebi’s een hart onder de riem te steken, anderzijds om aan de Poolse regering te laten zien dat homohaat niet bij een Europees land past.

En dat vind ik eigenlijk best dapper. Zo’n gay pride kan in Polen namelijk wel eens uitlopen op een slachtveld. Naast omstanders die dus met stenen gooien is er namelijk ook nog de politie, die het geheel goedkeurend bekijkt en als het even kan ook nog een handje helpt met het nationalistische potenrammen. Ik wens hen die meelopen, en de Poolse holebi’s zelf, een goede en niet door politiegeweld verstoorde gay pride toe!

En oh ja, zet vooral even je handtekening! Deze petitie zal zaterdag worden aangeboden aan de Poolse regering. Je hoeft niet holebi te zijn om deze petitie te tekenen!

De europese commissie heeft besloten dat de tijd rijp is om de kwestie van de patenten weer eens op te pakken, aldus de euobserver. Zij voeren hierbij aan dat het hoog tijd is, omdat we achterlopen bij de verenigde staten wat patenten betreffen.

Nog niet zo heel lang geleden probeerden ze nog, onder druk van grote amerikaanse softwarebedrijven als microsoft, patenten op idee-en erdoor te drukken. Dankzij de inzet van o.a. de ffii en nosoftwarepatents.com is dit rampzalige plan in het europese parlement gesneuveld (tot grote vreugde van heldin Kathelijne Buitenweg, die vanuit de bankjes enthousiast ‘YES’ riep toen de uitslag van de stemming bekend werd).

Dat het huidige systeem, waar je in feite voor ieder land van de EU apart een patent aan moet vragen niet helemaal voldoet, daar kan ik inkomen. Maar het gevaar bestaat dat bovengenoemde softwarepatenten ook deze keer weer, door de oppermachtige Brusselse lobby van grote softwaregiganten, op de agenda komt.

Want wat is het probleem met software patenten? Het probleem is dat een idee, een manier om een probleem met software op te lossen, gepatenteerd kan worden. Maar dan wel op zo’n niveau, dat je voortaan voor bijvoorbeeld een website 30 patentlicensies moet betalen om uberhaupt de lucht in te mogen.

En de opmerking dat we achterlopen op het amerikaanse systeem? Lijkt me een non-argument, als je ziet wat voor frivole patenten ze daar wel niet hebben (aanrader, je lacht je ziek!).

Wel als het ligt aan de DVB (Digital Video Broadcasting project). Dit is een organisatie van grote technologie bedrijven, en samen zijn zij bezig de digitale video standaarden voor Europa, Australie en grote delen van Afrika en Azie vast te stellen. Deze standaarden zullen met wetten worden bekrachtigd, en perken de rechten van televisiekijkers flink in.

Nu is het bijvoorbeeld nog mogelijk om een televisieprogramma op een digitale videorecorder op te nemen en later terug te kijken. Als het echter aan de DVB ligt zal dit in de toekomst niet meer mogelijk zijn zonder extra te betalen. Ze willen het uitzenden van digitale programma’s zo regelen dat het niet mogelijk is deze zonder speciale digitale sleutels op te nemen of af te spelen. Dit doen ze in een poging om illegaal kopieren van films en televisieseries tegen te gaan, daartoe opgehitst door Amerikaanse film- en televisiemakers.

Deze maatregelen missen echter volkomen hun doel. Degenen die een programma opnemen om later terug te kijken worden hier gestraft, maar inherent aan deze technische maatregelen is het feit dat ze te kraken zijn. Als dit eenmaal is gebeurd, zal het beschermde werk via internet alsnog breed verspreid worden.

Vandaag was ik weer eens in het nederlands congres centrum, of nee het world forum convention centre (daar zitten we dan in Den Haag met onze zuidvleugelvisie, intussen roept de tram het een om, noemen ze zichzelf anders en ov9292 heeft helemaal geen idee waar ik het over heb). De laatste keer dat ik daar was, dat was met het festival the hague jazz. Op de plek waar toen de Hammond B3 van een van de optredende bands stond, staat nu Thom de Graaf als dagvoorzitter van het congres ‘Kansen voor Nederland: het European Security Research Programme en het nationaal onderzoeksprogramma veiliheid, technologie en innovatie‘.

“Leuk”, dacht ik nog toen ik de aankondiging las op de nettime mailing list, “een hele dag angst zaaien over terrorisme en extremisten en allerlei veel te ver gaande maatregelen die de basis onder onze samenleving halen”. Viel dat even tegen. Het bleek allemaal best genuanceerd. Daarnaast werd er flink met zakken geld gezwaaid, onder andere dus Europees geld vanuit dat ESRP. Er was zo’n 200 miljoen te halen voor innovatie in veiligheid.

Maar laat ik toch eerst beginnen met het verhaal van Rob van Wijk, van instituut Clingendael. Zij hebben onderzoek gedaan naar terrorisme, en daaruit komt een duidelijke conclusie: landen die vrijen met de VS krijgen de meeste bommen te verwerken. Hij vergelijkt de toenemende terroristische beweging met de opkomst van het communisme. Een onvrede over de lokale machthebbers, en weerstand tegen grote sociaal-economische veranderingen (bijvoorbeeld ten gevolge van de olie boom).

Ook blijkt uit een inventarisatie van terroristische aanslagen, dat terroristen voorkeur hebben voor simpele acties. Veel hoeft het niet te kosten, de aanslagen in London onlangs op de metro bijvoorbeeld hebben bij elkaar zo’n 10.000 euro gekost. Dat bedrag haal je dus makkelijk met zijn vijfen uit de automaat met een beetje postbank krediet. Waarom we dan zo graag al die ‘internationale geldstromen’ in kaart brengen?

Pure incidentenpolitiek blijkt het denken en handelen in de westerse wereld te beheersen. Men reageert op een aanslag met maatregelen die de fundamenten van onze rechtsstaat aantasten, zonder te kijken naar de effectiviteit. Vaak helpen die maatregelen wellicht wel om een bepaald type aanslag te ondervangen, maar daar blijft het ook bij. Het is dus maar de vraag of de prijs die we moeten betalen voor die maatregelen het waard is.

Het congres volgde verder het bekende stramien: plenair, opsplitsen, plenair. Overigens was de lunch erg goed, en wonder boven wonder hadden ze ook water naast de gebruikelijke koffie/thee combi (ik drink geen koffie/thee, vandaar dat me dat dan weer opvalt).

Aan het eind werden de resultaten van de workshops, waarin het aanwezige publiek zich dus opsplitste naar aanleiding van kleinere thema’s, nog eens plenair behandeld. En daaruit put ik hoop. Het blijkt namelijk dat de aanwezigen het er toch wel in grote lijnen over eens waren dat het niet goed is voor de veiligheid als de privacy en vrijheid van meningsuiting te veel worden aangetast. Men ziet niets in big brother achtige organisaties (of dit nu de overheid of het bedrijfsleven is), en vraagt zich af waar de burger in dit alles staat.

Een leerzame dag dus, en toch ook interessant dat er dus blijkbaar flinke zakken met geld zijn voor onderzoek naar ‘security’. Ik zelf heb nog wel wat leuke, innovatieve  projecten op IT gebied in gedachten die op een of andere manier in dit kader zijn te fietsen (ik denk aan het kerngebied ‘resilient networks’), en ga dus zeker kijken wat de mogelijkheden zijn. Zowel nationaal als op europees niveau.

Travelling to Brussels, I was going through the documents that would be put to vote on the FFII General Assembly. Outside, the first signs of the snow were showing up as the train neared Roosendaal, remembering me of the surprise these snowstorms had been to those in the east and south of Holland. It would prove to be a general assembly with a couple of surprises too, for me personally but also for the FFII itself. But, first let me explain what the FFII is, shortly, in case you did not know.

The FFII is the Foundation for a Free Information Infrastructure. Having this organisation is of major importance in these days, when majority of the population is oblivious to what goes on behind the scenes of new technologies (internet, for example), which gives anyone who does an advantage. This is especially so when technology is becoming of increasing importance to regulate economic traffic, logistic traffic and nowadays even social traffic. Big multinationals and politically motivated entities are now preying on these infrastructures, the FFII being one of the few counter agents. I could go into why this free information infrastructure is so important, I will postpone that discussion for now however.

Back to the general assembly, which was held in an environment that felt very grassroots. We were guests of the company iMatix, the assembly being hosted in their parking lot annex partyroom. There were about 30 people present, of which about 25 had the right to vote.

The FFII is growing bigger, and that is a good thing of course. The other side of this growth is that it has gone beyond the 10.000 euro annual budget, and now turns over multiples of that sum. The money is coming from funding all over Europe, both individuals and companies (about 45% of the income is from this last category) have donated generously. This money is spent on lobbying efforts targetting the European Parliament: contacting the Members of the European Parliament (MEP’s) directly, organising conferences attended by MEP’s as well as representatives in the field (the Small and Medium Enterprises, SME’s for short).

Now, with this growth comes more responsibility. More income and expenses means that the tax-office will be looking into more detail at the goings-on, it means more administration, it means more and better media work, it means more organisation to keep everything together and inform contributors, active members, supporters and what more. The fight against software patents (which had a more than favourable outcome for the FFII and its supporters) has drained the organisation however, both financially and morally. Good people have had to give up, being overwhelmed by the amount of work that needed to be done. And of course, there is the case of a certain company from Germany that has tried to destroy the FFII financially by starting several sorry litigations.

It is therefore up to the new (or re-elected) president, who is usually elected for a 2-year period, to go for that professionalism that is really needed will the FFII be able to continue its good work for a free information infrastructure. And this is where the first surprise presented itself. Before the GA, both Jonas Maebe (a long time active member and currently member of the board) and Hartmut Pilch (current president) put forward their candidacy.

As it turned out however, they both recalled their candidacy in favour of Pieter Hiltjens! This came as a surprise to most of us probably, although maybe the ‘in crowd’ already knew this. However, Pieter convinced the GA that he was the right man and with an obvious majority he was elected to be the new president of the FFII. One thing remained unclear: is he going to be president for half a year (as he seemed to favour himself) or is he committed to the full 2 year period? I personally hope it is going to be the latter.

Luckilly, Hartmut (who has put in a tremendous amount of effort in the past years) will stay with the FFII as general secretary. Jonas Maebe also will stay on as a member of the board.

So that was the first surprise. The second surprise came when it was time to elect the two financial controllers. These are the people that do the dirty work of checking all the financial records against invoices. If there is any wrong-doing or embazling going on, they will have to alert the board and future GA’s of this fact. So basically, it is very boring work that can potentially turn ugly unexpectedly. Since no-one volunteered, I stepped forward and was elected by the GA to be one of those two people.

Just before the dinner-break, there was a third surprise. From the UK the CNET Networks UK technology award for ‘outstanding contribution to software development’ was awarded to the FFII for, well, its outstanding contribution to software development.

And this is what the FFII has been doing so well the last years, representing the smaller companies, where the real innovation and creativity resides, in the European Parliament. While it has been doing this, it has never become part of the establishment and has always remained in contact with the grassroots of the movement. They represent a vast majority of smaller and starting companies (the economic majority). They have people with a high level of expertise on legal matters, how decisions are made in the EU, and how to reach and convince politicians.

And I am urging you to become part of the FFII too, since the FFII needs our support! Be it by contributing money, skills or just being present at demo’s and conferences (or put up banners on your website). Visit the site to find out more, join the mailing lists to discuss about issues of open standards and a free information infrastructure.

Finally, the FFII has several local chapters. The Czech Republic, the UK, France. There is no local chapter in my own country, The Netherlands, however. Which is strange, since I still like to believe in the liberal nature of Holland. So I am brooding on this a little bit (have been doing so for a while really), so who knows. Perhaps in the not too distant feature we will be able to set this up. Who are ‘we’?. I don’t know, maybe you?

Now that I am on my way back, signs of snow vanishing with every kilometer travelled, I am being reminded at why open information infrastructures are so important: I am waiting to pass the Belgium/Holland border, so I can go on-line again via my Telfort EDGE/GPRS connection and upload this piece to wordpress. Something I wouldn’t dare doing in Belgium because of the extremely high roaming (did someone say extortion?) costs of using my Dutch Telfort subscription! The perfect illustration of how closed networks affect not only software companies, but the consumer in general too.