Side by side: Halting state vs Daemon

Of course, it’s unfair to compare serial-novelist Charles Stross with debuting author Leinad Zeraus, but the similarities in both books struck me. Where Stross succeeds in telling a story of a society in which technology has such a central role that it could make or break civilisations, Zeraus fails. Don’t get me wrong, Daemon is a nice read if you enjoy fiction with correctness on nerdy matters. But where Zeraus is quite literal on incorporating current-day technology, Stross succeeds in interpolating it to a not-so-far future where things indeed go awry. Ah well, as said: comparing any sci-fi author to Stross is unfair, the man is a genius!

HAR2009 gains momentum of a run-away freight train

Yes, I could have written blog-post after blog-post about how awesome HAR2009 is going. We’re booking succes after succes, to such an extend that is almost terrifying: where is the normal chaos, disaster and governmental sabotage that plagued previous editions of these events? We can’t do anything wrong it seems. Our PR is so good, even if you’re only slightly tangential to the hacker community you must’ve heard of it (and personally, i’m very much flattered that people seem to think Rop Gonggrijp is writing those witty little articles on the HAR2009 website, while that was actually me; I mean, for someone like me growing up on hacktic, that’s quite the compliment). Ticket sales is outside of any charts, and sponsoring is coming along nicely. HAR2009 is gonna be a blast!

PostgreSQL rocks

What can I say: PostgreSQL rocks. There’s a whole bunch of new, nifty features comin up like hot standby, parallel restore, column-level security, sliding windows, recursive queries (those are not new actually) and more. Meanwhile, the community just remains a blast to hang out with as witnessed in Brussels for fosdem 2009. To top it all of, i’m seriously planning a first Dutch-Belgian PostgreSQL User Group (dbug) meetup, so if you’re interested keep an eye out on that!

A bit of a step back from GroenLinks

Reading all that, one might think all is well and swell. Unfortunately, with all this activity I became a bit stressed, overworked and burnt-out. So I had to scratch some activities from my list, urgently. It was just not healthy anymore. Now, I had to stop being involved in lots of projects, but most near to my heart has been the treasury of GroenLinks Den Haag, as well as my chairmanship of the ICT workgroup of GroenLinks. To start with the former, I’ve had to make a serious consideration: what was I getting out of it. I won’t go into details, but I felt that the position generated too much frustration, while the reward was too small to just shrug it away and move on. I will remain active doing the technical stuff for GroenLinks Den Haag though.

Now, for the ICT workgroup its an entirely different story. The group is marginally active (although a recent case led to success in the press), and getting it on track will require quite an investment of time. Time I do not have while organising HAR2009. I announced quite early on (around August 2008, when it became clear that my involvement with HAR2009 would go beyond the occassional volunteering) I would have to take a sabbatical from the working group. However, I plan to be back in full effect after HAR2009 for that particular part of GroenLinks.

Project multiverse concludes and continues

Meanwhile, a group of students led by Melvin Rook started a project named ‘multiverse‘, designing and developing an idea I have had in the back of my mind for a while: an open, distributed virtual world. The core concept is that anyone can throw in a server to host part of the virtual world, plus there is no single point of failure. A failing node will not bring down the entire virtual world, only the part of it hosted on that particular machine. What I hope the project will accomplish is to have a truly open (open-source as well as open-access) alternative to such commercial ventures as second life, which are entirely controlled by a single company. The students have finished their project, but the project is not finished. Luckily, some of the students decided to carry on and create a community around the project so it can mature. The nomination for the free software awards will probably help there too.

And all the rants

Last but not least, you’ve missed all those rants about cheap German mice that make my cursor hover all over except on the link i want to click, smokers and other scum in Bink36 who conspire to make my workplace unworkable, companies such as eneco, KPN, xs4all and T-Mobile, the general state of public transport these days, all the bullshit on the news, designers with pixel-fetishes, apple, and much much more.

It’s too late now though, so this is it. Enjoy it, it was written to last some time: I don’t expect to be able to spare a lot of time writing elaborate blog posts in the near future.

Zo, todays art is weer van start gegaan. Om 20.01 uur gaf Jetta Kleinsma op Den Haag CS het startsein door op een conducteursfluitje te blazen. Vervolgens genieten van een concert waarbij het station als instrument diende: met microfoons werden geluiden van rails, treinen, reizigers en wat dies meer zij opgepikt en door een stapel electronica onder controle van de artiesten tot een symphonie (volgens sommigen cacaphonie) omgevormd. Erg mooi, ik hoop dat daar nog een cd van uit komt!

Ik ga niet eens proberen op te sommen wat er allemaal te zien is. Een 20-tal lokaties in de binnenstad doen weer dienst als podium voor hedendaagse kunst: muziek in zalen als de Anton Philipszaal en de Nieuwe Kerk, dans in het theater a/h Spui, audiovisuele installaties en vertoningen in het filmhuis en ga zo maar door.

Enkele hoogtepunten van deze eerste avond: bovenaan de trap van het Spuiplein een tweetal tesla-zuilen waar de vonken overspringen. De frequentie van de vonken wordt zo geregeld, dat er tweetonige muziek wordt voortgebracht. Eerder op youtube gezien, in het echt erg gaaf!

In de Nieuwe Kerk zagen we Byetone, een audiovisuele performance waar de muziek wordt gevormd door pure sinus-golven te combineren. Wie wel eens een sinus op 20hz door een set goeie speakers heeft gespeeld kan zich iets voorstellen bij de kracht van de bass. ‘Rez on steroids’, zo zou ik het willen omschrijven. Wederom: erg gaaf!

In het filmhuis een aantal meditatieve installaties en vertoningen, maar ook een ‘dependance’ van het nemo festival: audiovisuele producties. Honden gefilmd met een hoge-snelheids camera, supervertraagd afgespeeld. Apocalyptische computer-gegenereerde korte films, noem het maar op. Lekker even achterover genieten.

De avond afgesloten met disco in het paard. Het feest gaat daar nog wel even door, ik moet toch maar gaan slapen want morgen (straks) staat er weer wat politiek op het programma: de regiobijeenkomsten van het toekomstcircus van GroenLinks. En ik heb al zo weinig geslapen deze week!

De vergadering begon met een emotioneel pleidooi voor het behoud van ID-banen. Het Haags Sociaal Beraad probeerde aan de wethouders en raad duidelijk te maken dat de mensen die ID-banen hebben onmisbaar zijn voor de sociale cohesie. Een van hen kon haar verhaal vanaf het spreekgestoelte niet afmaken, omdat ze in snikken uitbarste dat haar baan verloren zou gaan. Ik vrees dat het de kille rekenmeesters van VVD en PvdA weinig zal doen.

Het debat begint mat. Het CDA houdt een pleidooi voor normen, waarden en ‘christenmigranten’. Deze zouden om een of andere reden beter zijn dan andere migranten.

De SP is tegen, tenminste dat is wat ik uit het onbegrijpelijke verhaal van mw. Gyömörei haal. Waartegen precies wordt ook niet duidelijk.

Enigszins verassend toch: de PvdA pleit ineens voor de autoloze zondag, terwijl zij deze in het verleden toch altijd blokkeerde. De rest van het verhaal blijft niet hangen.

D66 is blij, dat na ferm optreden van deze fractie, de tuctucs voor Den Haag bleven behouden, maar maakt zich zorgen voor het voortbestaan van deze commerciele activiteit.

De islamdemocraten pleiten voor hagelwitte zebrapaden en het repressief aanpakken van kleine kerngroepen problematische jongeren met een marrokaanse achtergrond. Hier dreigt het nog even op een debat uit te lopen, maar wat de verschillende mensen die een interruptie plegen en de ID zelf nu eigenlijk verstaan onder repressie wordt niet duidelijk, mischien moet de AIVD in aktie komen?

De VVD steekt de loftrompet over privatisering en marktwerking: het busvervoer in de regio is goedkoper en beter voor de reiziger (of zal dat dan tenminste worden). Correcte interruptie van de SP: het zijn wel de chauffeurs die langer moeten werken voor minder geld. Iemand betaald uiteindelijk de prijs. Toevallig ken ik iemand die als buschauffeur werkt, en ik weet dus dat dit soort bezuinigingen (want dat is in feite wat er gaande is) toch al gauw over de ruggen van het personaal gaan.

CU-SGP fulmineert tegen prostitutie, coffeeshops en krakers, en eindigt met een preek waar je haren van overeind gaan staan. Het is bijna een opluchting wanneer (voorheen) LPF-er vd Velde aan het woord komt, totdat hij aankondigt een sprookje te hebben geschreven. Alsof hij het met Pijl van de CU-SGP heeft afgesproken, deze had ook al een verhaal, over een fictief christelijk gezinnetje en hun wel en wee. Moet dat nu perse? De moraal van het verhaal is, geloof ik, dat dhr vd Velde de PvdA van corruptie beticht.

En dan toch eindelijk, na bijna 4 uur: onze plaatsvervangende fractievoorzitter David Rietveld (GroenLinks dus). Als collegepartij kun je verwachten dat de oppositie gaat hakken. Dat geld zeker voor GroenLinks, vaak het ‘groene randje’ van dit PvdA+VVD college genoemd. De zaal veert op, David heeft de lachers op zijn hand. Maar zijn betoog is meer dan een grappig verhaal: GroenLinks wil aangeven dat wat goed gaat niet opvalt. Flinke investeringen in bv. windmolens en bomen, beleid om vervuilende auto’s te weren uit de Haagse binnenstad, de WMO. Ik geef toe, het verhaal is behoorlijk rooskleurig. De interrupties worden echter geniaal gepareerd, en het verhaal blijft overeind zelfs onder de zuuraanvallen van SP, Haagse Stadspartij en CDA. Well done!

Na 4 uur verslapt de aandacht, zowel bij de raadsleden als bij het publiek. Het betoog van solidair nederland gaat dan ook volkomen aan me voorbij, en ook het gortdroge monotone verhaal van de politieke partij Scheveningen gaat grotendeels aan de meeste aanwezigen voorbij, mede omdat inmiddels de vips (raadsleden, pers en fractiemedewerkers, gewone burgers zoals ik mogen gewoon creperen) worden gefetteerd met drankjes en hapjes.

Nadat Joris Wijsmuller, Haagse stadspartij, mededeelt dat hij geen behoefte voelt als laatste nog een uitgebreid verhaal te houden, wordt de vergadering geschorst. Voor mij het moment om langzaamaan de zaal te verlaten en richting huis te gaan. Wat volgt is het antwoord van de wethouders op de gestelde vragen, uiteraard voorzien van de nodige interrupties van de raad. Daarna volgt nog een tweede termijn van raadsleden gevolgd door college.

Terwijl ik naar huis fiets en raad/college zich opmaken voor een lange nacht, zie ik om mij heen dat de kunst bezit neemt van de stad. In het stadhuis reeds staan de eerste installaties, de bibliotheek wordt verlicht door krachtige beamers, het spuiplein en de route naar het station staan vol kas-achtige constructies en het centraal station is voorzien van speakers en verlichting: morgen wordt daar todays art geopend!

Marijuana site?? Mijn weblog?? Ik heb het mischien 1 keer over wiet gehad, maar als dat een criterium zou zijn, zouden de sites van alle landelijke dagbladen ook op de zwarte lijst moeten staan.

Ik zal eens gaan uitzoeken wat hier achter zit, en welke sites er nog meer geblokkeerd worden. Want de censuur geld niet alleen voor de publieke wifi, maar ook voor medewerkers en fracties in het stadhuis.

Ik voel me natuurlijk wel vereerd. Blijkbaar is mijn mening het censureren waard!

De censuur is gelukkig redelijk eenvoudig te omzeilen door een tunnel te graven naar een machine buiten het stadhuis, en alle verbindingen daarlangs te laten lopen. Wellicht later hier een handleiding voor de argeloze computergebruiker op het stadhuis.

Het apparaatje wordt door particulieren ingezet om hangroepjongeren het leven zuur te maken, in de hoop dat ze een ander plekje opzoeken. Raadslid Rietveld ageert tegen dit apparaat, omdat “het inperken van de bewegingsvrijheid in de openbare ruimte uitsluitend is voorbehouden aan de overheid, en dat daar een democratisch gelegitimeerd besluit aan ten grondslag moet liggen, dat voldoende inhoudelijk is gemotiveerd”. Hij pleit er voor particulieren die dit apparaat inzetten tegen overlast aan te pakken.
Ik vind dit een kortzichtige reactie van ‘mijn’ fractie, liet ik ze gisterenavond tijdens het wekelijkse fractieoverleg weten. Natuurlijk, zo’n apparaat zorgt zelf ook weer voor overlast. Naast de overlastveroorzaakers zijn baby’s, dieren en jongeren die niets misdaan hebben de pineut. Maar dat mensen zich blijkbaar genoodzaakt voelen zo’n apparaat in te zetten, dat zegt iets. Ik begrijp dat best, hoezeer ik ook vind dat je het eigenlijk niet kunt maken. Als je al 11 jaar lang met overlast van doelloos rondhangende jongeren te maken hebt, dan grijp je alles aan om je leven weer enigszins aangenaam te maken.

En wat doet GroenLinks? Die gaat je vervolgens bestraffen. Terwijl zo’n apparaat slechts een symptoom. Ik had graag gezien dat de fractie wat dieper had nagedacht, en had ingezien dat als je het probleem wegneemt, de noodzaak voor zo’n mosquito ook verdwijnt.

Maar wat blijkt, de oplossing voor het onderliggende probleem is ‘dan moet je de politie bellen’. Goed, los van het feit dat de politie over het algemeen alleen maar komt als er bloed vloeit (niet mijn woorden, maar die van de politie zelf), is dat natuurlijk ook gewoon het probleem verplaatsen. “Foei, “, zegt oom agent. “En nu wegwezen!”. En men gaat 100 meter verderop door met zieken. Het zet geen zoden aan de dijk.

Mensen die met deze overlast zitten, voelen zich in de steek gelaten. De politie komt niet, de overheid doet niets. Dan worden ze door een buurman, een kennis gewezen op het stukje op de site van GroenLinks. Volgens mij denk je dan ook “typisch GroenLinks, neemt het weer op voor de veroorzakers en laat ons in de kou staan”. Geeft ze zelfs nog een trap na.

Ik denk ook niet, hoewel dat natuurlijk maar bijzaak is, dat dat erg handig is als we over 2 jaar nog wat stemmen willen halen. Hoewel Arnoud tijdens het fractieoverleg gisterenavond fijntjes opmerkt dat ‘die mensen die voor repressie zijn niet op GroenLinks moeten stemmen’. Ik denk niet dat mensen die zo’n mosquito in huis halen per definitie geen GroenLinks stemmers zouden zijn, maar dat na deze schriftelijke vragen in iedergeval zeker nooit meer zullen worden.

En dat terwijl er best andere manieren zijn om met dit probleem om te gaan. Zo is er in Ypenburg een initiatief gestart waarbij ouders uit de buurt, zowel ouders van ‘hangers’ als andere ouders, samen aan de slag zijn gegaan om de overlast aan te pakken. Het is effectief, heb ik vernomen van mensen uit de buurt. Ga dus als GroenLinks niet met de handen over elkaar zitten, wachten tot bewoners elders dergelijke initiatieven gaan ontplooien. Nee, meng je actief in de problematiek en stimuleer dit soort initiatieven! Laat de gemeente faciliteren in buurten waar het probleem aan de orde is!
Ik begrijp het ook wel een beetje hoor, er staat wat in de krant, je moet scoren dus bedenk je vanuit het steriele ijspaleis, ver van de sores van ‘het volk’, een setje schriftelijke vragen. Jammer en niet des GroenLinks dat dat dan op zo’n kortzichtige manier moet. We zijn toch zeker de SP niet!

Dat het genoemde muurtje er eigenlijk weer uit moest, om zo een grote ruimte te creeeren waar we ook met een goedbezochte ALV makkelijk terecht kunnen, was al snel besloten. Vandaar dat ik vandaag begonnen ben met het slopen van de muur. Maar natuurlijk wel op verantwoorde wijze: we willen de gasbeton blokken hergebruiken om de geplande nieuwe toiletruimte(s) te metselen. Dat betekent dus dat het slopen voorzichtig moet gebeuren.

Een korte zoektocht op internet leverde weinig over recyclen van gasbeton, afgezien van het vermorzelen van de blokken om daar weer nieuwe bouwstenen van te maken. Dat is wat omslachtig, dus ben ik toch maar wat gaan proberen: schrobzaagje, handzaag, steenbeitel en een flinke hamer meegenomen en aan de slag. Het blijkt eigenlijk best wel mee te vallen, als er eenmaal een gat bovenin de muur is geslagen (waarbij natuurlijk wel wat blokken verloren gaan, maar wat wel even lekker is :), is het voldoende om de verticale voeg uit te zagen met schrobzaag en/of handzaag en een vriendelijke doch dringende tik met de hamer tegen de bovenkant van het blok te geven. Soms gaat het blok niet meteen los, dan helpt het om de horizontale voeg voor 10-25% in te zagen en de steenbeitel er tussen te slaan.

Op deze wijze gaat het vrij vlot, en zeker 80% van de blokken belanden ongehavend op een stapel voor hergebruik. De rest is puin, en moet dus afgevoerd worden. Hergebruik levert wel een flinke besparing op de stortkosten. Natuurlijk valt nog te bezien of we er een net muurtje mee kunnen metselen, maar dat is voor later. Voorlopig slaan we de blokken in een berging achter op.

En dat is ook wel nodig, want aanstaande woensdag is er een ALV met aansluitend een bijeenkomst in het drieluik over de toekomst van GroenLinks dat wordt georganiseerd door de afdelingen Delft, Den Haag en Rijswijk. Dus moet alles er spik en span uit zien. Zeker omdat er geruchten gaan dat bepaalde leden (of nouja, een bepaald lid voor zover ik weet) een motie van wantrouwen zouden in dienen als we onze gasten hutje-mutje in de voorruimte zouden proppen. Oh, en omdat we niet genoeg koffie zouden kunnen zetten! Nou vraag ik je..
Uiteraard is dat niet de bedoeling. Wanneer de muur weg is, is er ruimte voldoende om de gasten uit Delft en Rijswijk te accomoderen. Het enige dat dan nog zal herrineren aan de muur is het feit dat de voor- en achterkant van de ruimte een andere kleur verf hebben. We moeten nog wel wat bedenken voor het duurzame bamboe-parket, dat ook maar tot de helft van de ruimte gaat. Voorlopig leggen we achter wat hoogpolig tapijt dat ik gered heb van het grof vuil: je gelooft niet wat mensen hier soms weggooien.

Er wordt in de flat waar ik woon veel verhuurd aan expats, die hier 1 of 2 jaar werken en dan weer teruggaan naar huis. Dus na die periode gooien ze alles gewoon bij het grofvuil beneden in de parkeergarage: kasten zo goed als nieuw, we hebben hier een behoorlijk uitgebreide kattenkrabpaal-installatie staan, en dus ook flinke lappen hoogpolig tapijt dat nog ruikt naar nieuwigheid. Pure verspilling!

Er is nog veel te doen in het pandje: ik noemde al de nieuwe toiletblokken, maar ook het schilderen van het achterdeel, het opknappen van de keuken, verwarming (op gas ipv Zibro brandstof :) en ga zo nog maar even door. De komende maanden hebben we dus nog wel wat te klussen. Maar dat vind ik eigenlijk niet zo erg, het geeft veel voldoening als je een klus hebt geklaard, en het eindresultaat gaat er zijn!

Vanavond was ik te gast op de Binckhorst 36, de tussen NS spoor ingeklemde voormalige centrale werkplaats van de PTT, alwaar de HSP een politiek cafe organiseerde over de ontwikkeling van de Binckhorst, een onbekend stukje Den Haag. Ik dacht de Binckhorst wel te kennen, ruim 10 jaar geleden begon ik daar mijn carriere als Hagenaar met een stage bij de HTM aan de Maanweg.

Vanavond leerde ik het gebied echter pas echt kennen. Want wat blijkt, de Binckhorst is meer dan dat stukje Den Haag waar al die viezige bedrijvigheid, zoals het slopen van auto’s, asfalt mengen, afval verwerken, plaats vind. In de hoekjes en gaatjes die tussen de bedrijven en infrastructuur ontstaan nestelen zich allerlei groepen die elders in de stad geen plaats kunnen vinden. Van urbane culture en computermuseum tot migrantenkerk en daklozenopvang.

Het gebied was in de jaren 20 van de vorige eeuw nog gewoon weiland, de huidige verkeersader, de Binckhorstlaan, een polderweggetje. Toen echter het industriegebied Laakhaven (tegenwoordig domein van de Haagse Hogeschool en woontorens) vol was, werden in de weilanden havens uitgegraven en groeide het gebied uit tot het tweede industriegebied van Den Haag.

Nu, 70 jaar later, wil de gemeente eigenlijk weer van die industrie af. Dus is er een masterplan. Het noordelijke deel, dat tegen het centrum van Den Haag aanligt, moet dicht stedelijk gebied worden. Het zuiden licht stedelijk. Er tussenin een park. Dat is het plan in grote lijnen. De ambtenaar die het plan zou komen toelichten mocht van VVD wethouder Peter Smit (of was het nou met een d) niet komen.

Tijs van den Boomen, freelance journalist (en daarnaast overigens ook rotondoloog) licht toe. Plannen zoals het college voor de Binckhorst presenteert negeren de historie van het gebied, en resulteren in meer van hetzelfde (het Deense gevaar, naar de ‘opgeknapte’ haven van Copenhagen). Het plan is blind voor de historie. Van den Boomen noemt het een ‘tabula rasa plan’: bulldozer eroverheen en schoon beginnen. Het resultaat is een levenloos geheel, blijkt uit de praktijk.

Melle Smets, kunstenaar o.a. bezig in transvaal waar momenteel ook flink stad vernieuwd wordt, stelt dat bij dit soort plannen juist tijdens de transitie van oud naar nieuw interessante dingen kunnen ontstaan. Stadsvernieuwing vind in 3 fasen plaats: eerst wordt iedereen weggejaagd. Dit gaat gepaard met deels afgetimmerde panden, totdat de laatste bewoner of ondernemer is vertrokken. Dan ligt na de sloop zo’n terrein vaak minstens een jaar braak. Als het dan allemaal af is, krijg je in de openbare ruimte veel omheinde parkjes met tijdloos gemeentegroen.

Tussen de tijd dat met vernieuwen wordt begonnen en het project is afgerond, zie je echter allerlei informele, tijdelijke initiatieven ontstaan in de deels leegstaande panden. Bedrijfjes en stichtingen die voor 1 of 2 jaar een huurcontract krijgen, en creatief bezig gaan. Het pleidooi is: laat die tijdelijke activiteiten niet verloren gaan, maar neem ze mee naar de nieuwe situatie.

Terug naar de realiteit. Bij de huidige ondernemers is veel onduidelijkheid over de plannen (dat is op zich niet zo vreemd, het masterplan is nog in een vroeg stadium en niet bijzonder uitgewerkt). Inmiddels is de gemeente, onlangs het voornemen bedrijven te verplaatsen of te herplaatsen, de huur van bedrijven en organisaties aan het opzeggen. Andere bedrijven vertrekken zelf, vanwege de onzekerheid over de mogelijkheden voor hun bedrijf in de toekomst.
Aanwezige raadsleden (Joris Wijsmuller: HSP, Frank Poppe: PvdA, Arjen Lakerveld: VVD) gingen in de tweede helft van het programma in debat, zoals dat op een politiek cafe hoort. Opmerkelijk vond ik dat zowel Poppe als Lakerveld zeggen dat de woningbouw nodig is, en als het niet op de Binckhorst gebeurd dan moet dat in groene gebieden. De realiteit is echter dat het groen in en rondom Den Haag al wordt volgebouwd. Zo moeten bepaalde milieuvervuilende bedrijven die nu in de Binckhorst zitten verhuizen naar het even verderop gelegen natuurgebied de Vlietzone (waar overigens ook een snelweg, de Rotterdamse baan, en nog eens duizenden zoniet tienduizenden woningen komen). Deze tegenstrijdigheid konden de heren, toen ik daar naar vroeg, niet rechtpraten.
Volgens Wijsmuller zijn al die woningen niet eens nodig: het CPB voorspelt een afname van de bevolking. Hier brengen de heren Foppe en Lakerveld tegenin dat we op dit moment met een ernstig te kort aan (een bepaald type) woningen kampen in de stad.

Intussen staat het gebied, waar overigens naast alle bedrijvigheid ook 120 woningen zijn, dus op het punt platgewalst te worden. Dat hierbij mogelijk ook een stuk industrieel erfgoed wordt vernietigd, wordt door Koos Havelaar (voorzitter stichting Haags industrieel erfgoed) nader toegelicht. Hij noemt als belangrijke monumenten de Caballero fabriek, welke door de gemeente reeds is omarmd en omgezet naar hippe dure kantoorruimte. Echter de bebouwing eromheen staat wel op de lijst om gesloopt te worden, terwijl daar ook nog best mogelijkheden in zitten. Wat verder gaat verdwijnen: de metaalfabriek van Escher, een deel van wat nog over is van de gasfabriek (de laatst overgebleven gashouder), de karakteristieke bedrijfshallen uit de jaren 50 en het PTT gebouw.

Dat laatste gebouw wordt in de tijd die het nog duurt verhuurt aan ‘de creatieve industrie’, zoals dat tegenwoordig heet. Wellicht dat over een paar maanden ook Sonologic (mijn eigen bedrijf) daar een plekje heeft. Het is daar namelijk best gezellig, en een verademing als je het vergelijkt met Amsterdam, waar de creatieve industrie inmiddels behoorlijk is geinstitutionaliseerd. In de Binckhorst gebeurt nog van alles!

Haagse stadspartij bedankt, jullie hebben me kennis laten maken met een bijzonder stukje Den Haag.

Dus kan ik weer iedere dag genieten van ‘beroemdheid overleden’, ‘ADO uit het slop door zoveelste donatie van gemeenschapsgeld’ en de laatste verwikkelingen in de soap rond rijkeluiskindjes van Aruba. Om met dat laatste te beginnen: het interesseert me niet! Ik weet het, het gaat hier om een Blanke Amerikaanse Vrouw, en het is dus daarom allemaal heel erg. Maar kom op zeg: er gaan in Iraq, Afghanistan, Rwanda, enz.. meer mensen dood dan je op twee handen kunt tellen. Elke dag een paginavullend artikel over het wel en wee van Joran en Natalee, daar zit ik dus echt niet op te wachten.

Een van de redenen dat ik de volkskrant heb opgezegd, is dat die krant eigenlijk vooral met de hype van de dag meewaaide. ADHC is hierop geen uitzondering maar mist zelfs het enkele achtergrondartikel dat je in de volkskrant nog wel eens kon vinden. Daarnaast doet het uiterlijk en het formaat meer aan de Metro of de Spits denken dan aan een krant. Nee, dat soort nieuws haal ik wel gewoon van internet.
De toegevoegde waarde (of eigenlijk dus de waarde) zou dan ook moeten zitten in het Haagsche deel van de ADHC. Welnu, best leuk hoor, om zo de laatste nieuwtjes uit de omgeving tot mij te nemen. Maar wie een beetje om zich heen kijkt en zich een beetje met de politiek in het ijspaleis bezig houdt, zal ook daar niet veel lezen dat hij of zij nog niet wist.
Wat ik van de volkskrant nog het meest mis, is de dagelijkse portie Sigmund. De stripjes in ADHC zijn van Metro niveau: niet grappig, geforceerd. Kortom, een blijvertje zal het niet zijn in ons huishouden, de ADHC. Ik zal hem voorlopig braaf blijven lezen, en ach: erger dan het krantje van de Kamer van Koophandel is het ook weer niet.

Om dan af te sluiten met het enige echte nieuwswaardige feit uit beide publicaties in de afgelopen week: Clandestino B.V. is failliet!

Het stationsgebouw, als je het al zo kunt noemen, is puur functioneel. Een paar glazen wanden en een dak schermen een bescheiden ruimte af van de elementen. Behalve een klein winkeltje enkel de roltrappen naar de perrons. Kaartjes kun je buiten kopen, bij de automaat. Daar is ook het tramperron. Voor de ingang van het gebouwtje vinden we een driehoekig pleintje met fietsenrekken, en een voetpad dat via een tunneltje naar het beursgebouw leidt.

Het treinstation, boven het gebouwtje en de tramhalte gelegen, is een simpele aangelegenheid: een enkel perron tussen de twee sporen die het knooppunt passeren. Ook het metrostation is recht-toe recht-aan, de sporen op dezelfde hoogte als de treinsporen, een kleine kopie van het treinstation eigenlijk. Even verderop ligt de keerlus van lijn 4, waar trambestuurder en conducteur pauzeren in een witte bouwkeet.

‘s Nachts is het, in schril contrast met overdag, uitgestorven. De gebouwen rondom het station verlaten, geen levende ziel in de buurt. Hoewel, hier en daar een lichtje. De bewaker van het KPN gebouw even om de hoek. De portier van het hotel. Maar dat is al weer ver weg.

‘s Nachts is het een plek waar je je verlaten kunt voelen van alles en iedereen.

Totdat de nachtbus je meeneemt naar Amsterdam Centraal..