Het Haags Milieucentrum, een kleine organisatie die het zeer brede terrein van de duurzaamheid bestrijkt, is ieder jaar weer een hoop tijd kwijt met subsidieperikelen. Halverwege het jaar al moeten er projecten voor het jaar daarna worden bedacht, daar moet een kostenplaatje aan gehangen worden, het HMC-bestuur en de Raad van Toezicht zeggen er behartigenswaardige dingen over, er moeten contactambtenaren bij de gemeente worden gevonden en vervolgens gaan er nog uren of zelfs dagen heen met vergaderen, bijslijpen en herformuleren. Tijd die het HMC graag nuttiger zou willen gebruiken in het belang van een groen, schoon en duurzaam Den Haag.

 

AD/HC-journalist Maarten Brakema vraagt zich hardop af of de gemeente wel zijn eigen oppositie moet subsidiëren. En vindt het HMC dat zelf eigenlijk wel zo handig? Brakema signaleert dat de gemeente een aantal taken van het HMC toejuicht - zoals de educatieve - en met andere in haar maag zit. Misschien zou opsplitsing in een educatieve en een kritische poot nog niet zo'n slecht idee zijn.

Met die vraag worstelt ook zijn CDA-collega Karsten Klein. Hij vindt de nota een mooie aanzet en waardeert de keuze voor een integrale benadering, maar mist ook concrete uitwerkingen. Inderdaad: hoe dring je de auto terug? Waarom wordt er in Den Haag zo weinig gefietst en hoe zorg je ervoor dat mensen dat vaker gaan doen? Hij adviseert het milieucentrum eens onderzoek naar die vragen te gaan doen, bijvoorbeeld via enquêtes. Maar daarbij moet niet vergeten worden dat er altijd situaties zullen blijven bestaan waarin het gebruik van de auto noodzakelijk is.

Van Onselen heeft ook de ervaring dat de gemeente de verkeerde keuzes maakt. De politiek durft niet werkelijk te kiezen, daarom had de nota van het HMC zich duidelijker moeten uitspreken. Hij spreekt van een gemiste kans. Anders dan Jan van Male van ROVER is Van Onselen warm voorstander van nieuwe tramverbindingen met onder meer de toekomstige woonwijk Valkenburg en het Westland. Er moet natuurlijk wel goed op gelet worden dat de fiets en de tram elkaar niet in de weg zitten.
Van Male denkt dat er nog een lange weg te gaan is voordat mensen zich werkelijk bewust zijn van het mobiliteitsvraagstuk. "Ze denken nog steeds dat ze voor zeven cent per kilometer auto kunnen rijden."

 

Van Onselen wil daar niet op wachten. Zijn advies: de raad zou B&W moeten vragen wat het kost om de modal split met tien procent te veranderen. En de nodige maatregelen daartoe nemen

Tot slot journalist Maarten Brakema, vanuit de zaal: "Als ik al deze opmerkingen combineer met de fietsplannen van GroenLinks en D66, constateer ik dat er een duidelijke meerderheid is voor een beter fietsbeleid."

Julius Pasgeld: Weg met het openbaar vervoer!

Het openbaar vervoer. Daar kan maar één heldere, gezonde opvatting over bestaan: en dat is: afschaffen die handel. Alle trams en bussen die een kortere route hebben dan 25 kilometer, op de schroothoop ermee. Stadstrams en stadsbussen zijn voor gehandicapten en ouden van dagen. En alleen al van de subsidie die vrijvalt als je de trams en bussen afschaft, kunnen alle invaliden en bejaarden tot in de lengte der dagen gratis met een taxi. Dat doen ze trouwens toch al. Want dat zit in hun zorgpakket. Ja. Wist u dat niet? Gehandicapten en ouderen die slecht ter been zijn zitten nooit in het openbaar vervoer. Die maken al jaren gebruik van een gratis taxi.

Wie er in de trams en bussen zitten zijn mensen in de kracht van hun leven, recht van lijf en leden. Alleen te beroerd om met de fiets te gaan. Lui en vadsig zitten ze in de tram in omvang toe te nemen op weg naar snackbar, winkelcentra en fitnesscentra. Ik heb eens iemand gekend die zich beklaagde over het feit, dat de halte van de tram zo ver van het fitness-centrum was verwijderd. Kom nou toch.
Hup. Op de fiets met die slappe hap. En bij wijze van gewenningspremie allemaal een gratis poncho van het ministerie van Verkeer en Waterstaat voor als het eens een keertje regent.

Als tweede rigoreuze maatregel zou het centrum van de grote steden voor alle autoverkeer afgesloten dienen te zijn. Alle autoverkeer. Dus ook voor vrachtwagens. De bevoorrading van de winkels kan dan door tunnels en over lopende banden geschieden waarmee Den Haag tegenwoordig toch al zo rijk is gezegend. Alleen gehandicapten en ouden van dagen kunnen zich dan ruimschoots in taxi’s en in Tuk-Tuk’s die niet harder kunnen dan 15 kilometer per uur door het centrum verplaatsen. De rest gaat maar lopen. Nog gezellig ook.

Dames en heren. Ik zweer het u met de hand op het hart. De verkeersproblematiek is in één klap opgelost als we al het autoverkeer uit het centrum bannen en het openbaar vervoer in de hele stad afschaffen. Ik ga daar toch even wat nader op in. Want ik zie aan u, dat u nog steeds niet gelooft, dat de oplossing zo simpel is.

Welnu:
De helft van alle beschikbare verkeersruimte wordt thans, in een stad als Den Haag, ingenomen door vrije tram- en busbanen. Buiten de spitsuren om zie je daar dan eens per kwartier of twintig minuten een zo goed als lege tram of bus op rijden. In die trams en bussen zitten doorgaans een drie- of viertal buitengewoon gezonde, buitengewoon luie passagiers. En als zo’n tram of bus dan bij een kruispunt komt krijgen die drie passagiers, alsof ze de koning of de koningin zijn, bij nadering van de verkeerslichtinstallatie ook nog eens onmiddellijk groen licht en moeten tientallen, wat zeg ik, soms wel bijna honderd automobilisten onnodig vaak remmen, onnodig lang wachten, en onnodig vaak weer optrekken. En dat niet één keer. Nee. Er zijn meer dan honderd van die kruispunten alleen al in Den Haag. En hoeveel trams en bussen rijden daar wel niet per dag langs?

Als we de trams en bussen in de stad afschaffen komen alle vrije tram- en busbanen eindelijk weer eens vrij voor het gewone verkeer. Bij kruisingen staan we niet langer minutenlang naar een leeg kruisingsvlak te staren omdat er twee kilometer verderop ergens een tram aankomt. De doorstroming komt weer op gang. Het wachten neemt niet langer meer het merendeel van de verplaatsing in beslag. Het Trekvliettracé hoeft niet meer. Het Verkeerscirculatieplan hoeft niet meer. De vetzucht wordt eindelijk eens met succes, in plaats van met pilletjes en met Rob Oudkerk bestreden. Mensen, wat willen we nog meer?

Afschaffen van het lokale, openbare vervoer. Dat dames en heren, lijkt me een gezonde aftrap voor een gezonde en duurzame mobiliteit in de toekomst. Een toekomst waarin we aan de volgende generaties kunnen laten zien hoe dom de mensen zich vroeger verplaatsten in de stad. We kunnen dat laten zien door bijvoorbeeld van Ypenburg naar Nootdorp nog een klein, toeristisch trammetje te laten rijden op een traject van 300 meter. En in dat trammetje zitten poppen. Poppen op ware, menselijke grootte. Vadsige poppen. Luie poppen. Lamlendige poppen. Lanterfanterige, gaperige en slaperige poppen. En dat trammetje rijdt de godganse dag maar heen en weer. Heen en weer. Heen en weer.

Een monument. Om te laten zien hoe het vroeger was.

Het volgende milieucafé wordt gehouden op dinsdag 16 oktober.